و مركب تعب و ناراحتى است حرص ، تكبر و حسد ، دواعى فرورفتن در گناهان است و بدكارى جامع تمام عيبها است . ( 758 . ) 372 - امام به جابر بن عبد اللّه انصارى فرمود : اى جابر ! اركان دين و دنيا بر چهار چيز استوار است : عالم و دانشمندى كه علم خود را به كار گيرد ، نادانى كه از فراگيرى سر باز نزند ، سخاوتمندى كه در كار نيك بخل نورزد ، و نيازمندى كه آخرتش را به دنيا نفروشد ، هر گاه عالم علمش را ضايع كند ( و به آن عمل ننمايد ) جاهل از فراگيرى علم خوددارى مىكند ، و زمانى كه بىنيازان از نيكى بخل ورزند نيازمندان آخرت را به دنيا مىفروشند . اى جابر ! كسى كه نعمت فراوان خداوند به او روى آورد نياز مردم به او بسيار خواهد بود ، در اين حال آن كس كه وظيفه خود را در برابر اين نعمتهاى خداداد انجام دهد به دوام و بقاء نعمت خويش كمك كرده است و آن كس كه چنين نكند آنها را در معرض زوال قرار داده . ( 759 . ) 373 - ابن جرير طبرى در تاريخ خود آورده كه عبد الرحمن بن ابى ليلى فقيه - همان كسى كه براى مبارزه با حجاج به كمك ابن اشعث بر خاست - در سخنانى كه كه براى تشويق مردم بر جهاد ايراد كرد چنين گفته : من از على - كه خداوند درجاتش را در ميان صالحان بالا برد و ثواب شهيدان و صديقان را به او عنايت كند - در روزى كه با شاميان روبرو شديم شنيدم كه مىفرمود : اى مؤمنان ! هر كس ظلم و ستمى را مشاهده كند و يا كار زشتى كه مردم را به سوى آن مىخوانند ، اگر تنها به قلبش آن را انكار كند سلامت را اختيار كرده است و گناهى بر او نيست ( به شرط اين كه بيشتر از آن نتواند ) و آن كس كه با زبان و بيان به مبارزه بر خيزد پاداش الهى خواهد داشت و مقامش برتر از گروه نخست است و آن كس كه با شمشير براى بزرگداشت نام خدا و سرنگونى ظالمان بمبارزه برخيزد او به راه هدايت راه يافته و بر جادهء حقيقى گام گذارده و نور يقين در قلبش تابيده است . ( 760 . )